قيرهاي محلول، يا قيرهاي پسبرگشته از حل كردن قيرهاي خالص در حلالها يا روغنهاي نفتي به دست مي­آيد. نوع وكيفيت قيرهاي محلول به كيفيت قيرهاي خالص اصلي، نوع حلال و مقدار حلال بستگي دارد. هر اندازه مقدار حلالهاي نفتي در قير محلول زيادتر باشد، رواني آن بيشتر است. معمولاً درصد حلال مصرفي در قيرهاي محلول ايران از ۱۰ تا ۵۰ درصد تغيير مي­كند. بهعبارت ديگر، درصد وزني قيرهاي خالص در قير محلول، حدود ۵۰ تا ۹۰ درصداست.

   عدم دسترسي به وسايل گرم­كننده قير، تجزيه شدن قير در حرارتهاي بالا، سرد شدن قير در هنگام كار، عدم امكان نفوذ آن در مواد معدني متخلخل، لزوم ايمني كارگران، آتش­سوزي و صرف وقت باعث مي­شود كه در بعضي موارد از قيرهاي محلول استفاده شود. قيرهاي محلول در راهسازي براي اندودهاي سطحي، نفوذي، آسفالت سطحي، آسفالت سرد كارخانه­اي و يا مخلوط در محل مصرف مي­شود

دسته‌ها: آموزش

0 دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *