قیرهای دمیده از دمیدن هوای داغ به داخل قیر خالص در مرحله آخر عمل تصفیه به دست می آید. نحوه عمل به این ترتیب است که قیر خالص را که در حالت مایع و با درجه حرارت زیاد است وارد محفظه مخصوص کرده و از قسمت پایین این محفظه به کمک لوله هایی هوا به آن دمیده می شود. این عملیات معمولاً در دمای بین 200 تا 300 درجه سانتی گراد انجام می شود و قیر خصوصیات مورد نظر را پیدا می کند. اتم های موجود در مولکولهای قیر در اثر دمیدن هوا با اکسیژن هوا ترکیب شده و تبدیل به آب و هیدروکربن های سنگین تری می شود. قیر دمیده حاصل دارای درجه نفوذ کمتر و نقطه نرمی بیشتر از قیر خالص است. قیر دمیده حساسیت کمتری نسبت به تغییرات درجه حرارت داشته و لذا حالت سفتی خود را بهتر از قیر اولیه در حرارت های بالاتر حفظ می کند. قیرهای دمیده کمتر در راهسازی مصرف شده و از آنها برای ساختن ورق های پشت بام، باطری اتومبیل، رنگ های ضد آب و اندود کاری استفاده می شود. در راهسازی از قیرهای دمیده برای پر کردن ترک های روسازی های بتنی و همچنین برای پر کردن حفرات و فضاهای خالی زیر دالهای بتنی استفاده می شود. اضافه کردن کاتالیزورهای مخصوص به قیرهای دمیده در موقع ساخت آنها سبب می شود که قیر حالت خمیری پیدا کرده و این حالت در درجه حرارت های پایین که قیرهای خالص در آن درجه حرارت ها حالت شکننده دارد حفظ کند. از این نوع قیر دمیده که تا حدودی شبیه لاستیک است برای پوشش کف کانالها استفاده می شود

دسته‌ها: آموزش

0 دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *